Wybierz język:

ZAPISKI HISTORYCZNE

Poświęcone Historii Pomorza i Krajów Bałtyckich
ukazują się od 1908 roku

Instrukcja wydawnicza

I. Dobre praktyki (ghostwirting, guest authorship)

1. Autor zgłaszający tekst do druku ma obowiązek wykazania własnego wkładu w powstanie tekstu oraz wkładu ewentualnych współautorów z określeniem danych personalnych wszystkich autorów tekstu, wkładu każdego z autorów w powstanie tekstu (z zaznaczeniem autorów koncepcji i metod) oraz afiliacji autorów.

2. Autor zgłaszający tekst do druku ma obowiązek ujawnienia źródeł finansowania badań, dzięki którym powstał tekst.

3. Nieujawnienie danych, o których mowa w pkt. 1 (tzw. ghostwirting) lub podpisywanie się autorów pod nie swoimi tekstami (tzw. guest authorship) będzie przez redakcję dokumentowane, a informacje na temat będą przekazywane instytucjom, z którymi związany jest autor/autorzy.

 

II. Wytyczne przygotowywania tekstów do publikowania na łamach Zapisek Historycznych

1. Materiały przeznaczone do druku w „Zapiskach Historycznych” prosimy dostarczać w postaci elektronicznej (za pomocą poczty elektronicznej na adres sekretariat@zapiskihistoryczne.pl), w pliku tekstowym (.doc, .docx, .rtf.). Tekst powinien być znormalizowany:

a) font Times New Roman: tekst główny – rozmiar 12, przypisy – 10;

b) interlinia: tekst główny – 1,5, przypisy – 1;

c) akapity w tekście głównym – wcięcie 1,25.

W uzasadnionych przypadkach redakcja przyjmie teksty przygotowane tradycyjnie, w postaci znormalizowanego maszynopisu, zawierającego 30 wierszy na stronie, 65–70 znaków w wierszu (na stronie ok. 2000 znaków). 

Po imieniu i nazwisku autora tekstu należy podać w nawiasie nazwę miasta, z którego pochodzi bądź w którym jest zatrudniony (w przypadku artykułu, artykułu recenzyjnego oraz tekstu źródłowego na stronie tytułowej z lewej strony u góry nad tytułem; w przypadku recenzji, kroniki naukowej czy nekrologu – pod tekstem). 

Należy dołączyć krótką notkę na temat autora, tj. imię, nazwisko, miejsce zatrudnienia, e-mail do opublikowania w spisie autorów czasopisma (np. Jan Kowalski, dr hab., prof. UMK, Instytut Historii, j.kowalski@wp.pl) oraz koniecznie numer telefonu tylko do wiadomości Redakcji.

Osobno należy dosłać (na adres Wydawcy) wydrukowaną i podpisaną Umowę z Wydawcą (w 3 egz.). Nieprzesłanie umowy uniemożliwia publikację nadesłanych tekstów.

2. Objętość przesyłanych materiałów:

a) artykuł – do 1,5 arkusza autorskiego (60 000 znaków ze spacjami);

b) artykuł recenzyjny – do 1 arkusza autorskiego (40 000 znaków);

c) recenzja – do 0,5 arkusza autorskiego (20 000 znaków ze spacjami),

d) omówienie – do 10 000 znaków.

Do artykułów należy dołączyć abstrakt w języku polskim o objętości do 600 słów. Abstrakt powinien zawierać najważniejsze informacje zawarte w pełnym tekście, tj. tło badań, cel badań, metodologię oraz wnioski (rezultaty i konkluzje). Abstrakt pod żadnym pozorem nie powinien być fragmentem zaczerpniętym dosłownie ze wstępu lub zakończenia artykułu. Należy dostarczyć również wykaz maksymalnie 10 słów kluczowych.

3. Materiał ilustracyjny:

Ilustracje dołączane do tekstów powinny być przesłane w wersji graficznej (wskazany jest format .jpg). W tekście natomiast należy wskazać dokładne miejsce zamieszczenia ilustracji.

Przesyłając ilustracje do publikacji, należy podać dokładny opis materiału ilustracyjnego, ze wskazaniem na autora i pochodzenie ilustracji, oraz oświadczenie o posiadaniu lub nieposiadaniu majątkowych praw autorskich do materiału ilustracyjnego. W przypadku nieposiadania majątkowych praw autorskich do materiału ilustracyjnego należy wskazań właściciela tych praw, w przypadku gdy prawa te wygasły, należy tę informację zawrzeć w oświadczeniu.

4. Na stronie tytułowej recenzji nad tekstem nagłówek należy podać informacje według następującego układu:

a) imię i nazwisko autora recenzowanej pracy (w przypadku pracy zbiorowej bądź edycji źródłowej imiona i nazwiska redaktorów lub edytorów występują po tytule pracy), 

b) pełny tytuł według strony tytułowej,

c) liczba tomów lub części w przypadku pracy wielotomowej (cyframi arabskimi bądź łacińskimi w zależności od zapisu na stronie tytułowej dzieła),

d) nazwa wydawnictwa,

e) nazwa serii wydawniczej w nawiasie (jeśli występuje) – prostym drukiem, 

f) miejsce i rok wydania, 

g) liczba stron, 

h) ISBN lub ISSN.

W przypadku publikacji obcojęzycznych w nagłówku recenzowanej pracy dane bibliograficzne (miejsce wydania, tom, zeszyt, skróty odnoszące się do autorów bądź wydawców jak: ed., bearb. von, hrsg. von) należy podać w języku publikacji.

5. W tekście głównym i przypisach cytowane fragmenty innych prac, dokumentów bądź edycji źródłowych należy zapisywać krojem prostym, biorąc całość w cudzysłów. Cytujemy źródła jedynie w języku oryginału z zachowaniem także oryginalnej pisowni w przypadku słowiańskich alfabetów cyrylickich (białoruskiego, rosyjskiego, ukraińskiego).

6. W przypadku edycji źródeł należy podać metodykę edycji, przy czym wskazane jest stosowanie istniejących instrukcji wydawania źródeł:

a) Instrukcja wydawnicza dla średniowiecznych źródeł historycznych, Kraków 1925, http://www.kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=51865;

b) Instrukcja wydawnicza dla źródeł historycznych od XVI do połowy XIX wieku, pod red. K. Lepszego, Wrocław 1953,http://mikmach.hg.pl/zrodla2/lepszy.html

c) A. Wolff, Projekt instrukcji wydawniczej dla pisanych źródeł historycznych do połowy XVI wieku, Studia Źródłoznawcze, t. 1: 1957, s. 155–181, http://mikmach.hg.pl/zrodla2/wolff.html

d) I. Ihnatowicz, Projekt instrukcji wydawniczej dla źródeł historycznych XIX i początku XX wieku, Studia Źródłoznawcze, t. 7: 1962, s. 99–123, http://historia.uwb.edu.pl/pih/jasno/ihna.htm

e) Johannes Schultze, Richtlinien für die äußere Textgestaltung bei Herausgabe von Quellen zur neueren deutschen Geschichte, Blätter für deutsche Landesgeschichte, Bd. 98 (1962), S. 1-11,

http://www.mgh.de/bibliothek/opac/?wa72ci_url=/cgi-bin/mgh/regsrchindex.pl?wert=richtlinien+fuer+die+aeussere+textgestaltung+bei+herausgabe+von+quellen+zur+neueren+deutschen+geschichte&recnums=146165&index=1&db=opac

f) Empfehlungen zur Edition frühneuzeitlicher Texte, http://www.ahf-muenchen.de/Arbeitskreise/empfehlungen.shtml

7. W tekście i przypisach tytuły prac publikowanych bądź skierowanych do druku (monografii, prac zbiorowych, artykułów z czasopism, wydawnictw źródłowych itp.) należy oddać krojem pochyłym. W przypadku prac w językach: białoruskim, ruskim i ukraińskim należy stosować cyrylicę oraz podać w nawiasie transkrypcję danych bibliograficznych na alfabet łaciński. Natomiast prace niepublikowane będące w obiegu naukowym należy zapisać krojem prostym.

8. Osoby wymieniane w tekście należy podać z pełnym imieniem i nazwiskiem. Przy podawaniu kolejnym razem tej samej osoby należy podać inicjał imienia i nazwisko.

W przypisach przy pierwszym podawaniu osoby należy podać w pełnym brzmieniu imię i nazwisko, przy kolejnym – inicjał imienia i nazwisko. Nazwiska należy oddać kapitalikami.

9. W tekście i przypisach należy stosować ogólnie przyjęte skróty: r. - rok, roku; w. - wiek, wieku; także: np., itd., m.in., etc.

10. Daty w tekście i przypisach w pełnym brzmieniu należy zapisać cyfrowo, z zastosowaniem cyfr rzymskich dla miesięcy, np. 4 XII 1610 r. Słownej nazwy miesięcy należy używać w przypadku, gdy nie jest podana data roczna, np. 6 sierpnia. Określenia „roku” i „wieku”należy skracać po liczbie, przed – należy zapisać w pełnym brzmieniu, np. „w 1618 r.”, „w XVIII w.”, ale: „w roku 1943”, „w wieku XX”. Nie należy używać cyfr dla określeń typu: „lata trzydzieste”, „pierwsza połowa XVI w.”, podobnie w przypadku numeracji wojen lokalnych i światowych („druga wojna północna”, „pierwsza wojna światowa”). Określenia odnoszące się do czasu (np. trzynastowieczny) należy oddać w pełnym brzmieniu.

11. Przypisy:

a) Opis bibliograficzny: imię w pełnym brzmieniu, nazwisko autora (kapitalikami), tytuł monografii kursywą, ewentualny autor przekładu, miejsce i rok wydania, strona lub zakres stron.

Przykład nr 1:  Włodzimierz JASTRZĘBSKI, Jan SZILING, Okupacja hitlerowska na Pomorzu Gdańskim w latach 1939-1945, Gdańsk 1979, s. 167-171.

Przykład nr 2: Jan ŻARYN, Dzieje Kościoła katolickiego w Polsce (1944-1989), Warszawa 2003, s. 64-113.

b) Tytuły monografii cytowanych po raz pierwszy podawane są w pełnym brzmieniu, wraz z miejscem i rokiem wydania. Przy ponownym cytowaniu jedynej pracy danego autora należy użyć skrótu „op.cit.”, przy więcej niż jednej pracy jednego autora tworzymy zwięzły i logiczny incipit, nie zaopatrując go w wielokropek. Cytując dzieło z poprzedniego przypisu, należy użyć „Ibid.”. Gdy bezpośrednio po dziele danego autora cytowane jest kolejne jego dzieło, zamiast nazwiska autora należy zapisać: idem, eadem, iidem/eidem etc. Identyczne zasady powtórnego cytowania należy stosować przy artykułach z czasopism, prac zbiorowych, w wydawnictwach źródłowych itp.

Przykład nr 3:

1 Roman CZAJA, Miasta pruskie a zakon krzyżacki. Studia nad stosunkami między miastem a władzą terytorialną w późnym średniowieczu, Toruń 1999, s. 18-55.

2 Idem, Der Deutsche Orden als Stadtherr im Reich, in Preußen und in Livland, [in:] Die Ritterorden als Träger der Herrschaft: Territorien, Grundbesitz und Kirche, hrsg. v. Roman CZAJA, Jürgen SARNOWSKY (Ordines Militares. Colloquia Torunensia Historica, Bd. XIV), Toruń 2007, s. 129-130.

3 Ibid., s. 135-140.

4 R. CZAJA, Miasta pruskie a zakon krzyżacki, s. 22-23.

c) Cytując tom zbiorowy lub wydawnictwo źródłowe, należy podać nazwisko redaktora lub wydawcy w mianowniku (kapitalikami), poprzedzone stosownym skrótem: „red.”, „wyd.”, „opr.” itp. Cytując artykuł w pracy zbiorowej, między tytułem artykułu i tomu należy umieścić po przecinku „[in:]”.

Przykład nr 4: Zbigniew HUNDERT, Kilka uwag na temat chorągwi petyhorskich w wojskach Rzeczypospolitej w latach 1673-1683, [in:] Homo Militans, t. 2: W pancerzu przez wieki. Z dziejów wojskowości polskiej i powszechnej, red. Marcin BARANOWSKI, Andrzej GŁADYSZ, Andrzej NIEWIŃSKI, Oświęcim 2014, s. 146-149.

Przykład nr 5: Kazimierz WAJDA, W dobie zaboru pruskiego 1875-1918, [in:] Dzieje Towarzystwa Naukowego w Toruniu 1875-1975, t. 1, red. Marian BISKUP, Toruń 1977, s. 99-110.

d) Cytując artykuł w czasopiśmie, po nazwisku autora i pełnym tytule, należy umieścić po przecinku nazwę czasopisma bez cudzysłowu, następnie numer tomu (skrót „t.”) lub rocznika (skrót „R.”) po dwukropku rok wydania, następnie po przecinku numer zeszytu (w zależności od czasopisma skrót „nr” lub „z.”) oraz zakres stron. W przypadku czasopisma zagranicznego stosujemy zapis oryginalny (Bd., Jg., vol.). Jeśli czasopismo nie ma tomu lub rocznika (a ukazuje się więcej niż jeden numer/zeszyt w danym roku),wówczas w pierwszej kolejności należy zapisać rok, następnie po przecinku numer lub zeszyt. W przypadku, gdy czasopismo nie stosuje określeń typu „z.” czy „nr”, można stosować zapis „[nr]”, „[z.]”, w przypadku czasopism zagranicznych „[no.]”.

Przykład nr 6: Marian BISKUP, Skład konwentu zakonu krzyżackiego w Człuchowie z 1413 roku, Zapiski Historyczne, t. 63: 1998, z. 1, s. 127-128.

Przykład nr 7: Konrad BOBIATYŃSKI, Nieznana litewska relacja o bitwie pod Chocimiem w 1673 roku, Przegląd Historyczny, t. 106: 2015, z. 3, s. 551-563.

Przykład nr 8: Stanisław FLIS, Dżuma na Mazurach i Warmii w latach 1708-1711, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, 1960, nr 2, s. 473-480.

Przykład nr 9: Irena RADTKE, Kancelaria miasta Poznania od XIII do XV wieku, Roczniki Historyczne, t. 27: 1961, s. 161-181.

e) W przypadku cytowania po raz pierwszy publikacji obcojęzycznych dane bibliograficzne (miejsce wydania, tom, zeszyt itp.) należy podać w języku publikacji.

Przykład nr 10: Edward CARSTENN, Elbings Kampf um das Lübisches Recht, Hansische Geschichtsblätter, Jg. 62: 1938, s. 78-79.

Przykład nr 11: Zigmantas KIAUPA, Miestai, [in:] Lietuvos Didžiosios Kunigaikštijos kultūra. Tyrinėjimai ir vaizdai, sud. Vytautas ALIŠAUSKAS, Liudas JOVAIŠA, Mindaugas PAKNYS, Rimvydas PETRAUSKAS, Eligijus RAILA, Vilnius 2001, s. 354.

Przykład nr 12: Urbanization in the Oldenburg Monarchy 1500-1800, ed. Thomas RIIS, Kiel 2012, s. 110-125.

f) Tytuły częściej cytowanych edycji źródłowych, ewentualnie czasopism i wydawnictw zbiorowych, a także nazwy instytucji, takich jak archiwa czy biblioteki, po raz pierwszy należy zapisać w pełnym brzmieniu, podając w nawiasie dalej cytowany skrót („dalej cyt. ...”), np.: „Archiwum Państwowe w Toruniu (dalej cyt. APT)”.

Przykład nr 13:

1 Das grosse Ämterbuch des Deutschen Ordens, hrsg. v. Walther ZIESEMER, Danzig 1921 (dalej cyt. GA), s. 670-671.

2 GA, s. 449.

Przykład nr 14:

1 Archiwum Państwowe w Gdańsku (dalej cyt. APGd.), Akta miasta Elbląga, sygn. 369,1/118, s. 184.

2 APGd., Akta miasta Elbląga, sygn. 369,1/1377, k. 43.

Przykład nr 15:

1 Archiwum Państwowe w Szczecinie (dalej cyt. APS), Wojewódzka Rada Narodowa, Biuro Prezydialne w Szczecinie (dalej cyt. WRN), sygn. 148, sprawozdanie ZC PNZ z działalności za 1946 r.

2 APS, WRN, sygn. 148, sprawozdanie ZC PNZ z działalności za 1946 r.

g) Przy cytowaniu archiwaliów należy podawać: oryginalną nazwę archiwum w języku i alfabecie, w którym jest ona oficjalnie sformułowana, oraz miejscowość, w którym archiwum się znajduje, nazwę zespołu, sygnaturę, zakres kart lub stron. Przy stosowaniu skrótów nazw archiwów lub zespołów należy używać tych, które są w powszechnym użyciu lub są zalecane przez daną instytucję.

h) Powołując się na publikację internetową, należy podać: imię i (kapitalikami) nazwisko autora, tytuł kursywą, adres strony, datę dostępu w Internecie.

Przykład nr 16: Salvador MIRANDA, The Cardinals of the Holy Roman Church. Biographical Dictionary, http://www2.fiu.edu/~mirandas/bios1756.htm#Archinto (dostęp z 20 XII 2017 r.).

12. Artykuły naukowe przygotowane do publikacji w „Zapiskach Historycznych” należy zaopatrzyć w bibliografię sporządzoną w stylu „Chicago”, którą należy przesłać w oddzielnym pliku tekstowym.

Przykładowe zapisy bibliograficzne różnych typów publikacji:

a) książka:

Strzelczyk, Jerzy. Goci. Rzeczywistość i legenda. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2015.

Jóźwiak, Sławomir, Krzysztof Kwiatkowski, Adam Szweda and Sobiesław Szybkowski. Wojna Polski i Litwy z Zakonem Krzyżackim w latach 1409-1411. Malbork: Muzeum Zamkowe w Malborku, 2010.

Labuda, Gerard. Historia Kaszubów w dziejach Pomorza, vol. 1: Czasy średniowieczne. Gdańsk: Instytut Kaszubski, 2006.

b) rozdział lub inna część pracy zbiorowej:

Chorążyczewski, Waldemar and Agnieszka Rosa. “Egodokumenty – egodokumentalność – analiza egodokumentalna – spuścizna egodokumentalna.” In Egodokumenty. Tradycje historiograficzne i perspektywy badawcze, edited by Waldemar Chorążyczewski, Arvydas Pacevičius and Stanisław Roszak, 11-21. Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK, 2015.

Kürbis, Brygida. “Dagome iudex – studium krytyczne.” In Początki państwa polskiego. Księga tysiąclecia, vol. 1: Organizacja polityczna, edited by Kazimierz Tymieniecki, 363-424. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1962.

c) praca zbiorowa jako całość:

Geremek, Bronisław, ed. Kultura Polski średniowiecznej XIV-XV w. Warszawa: Instytut Historii PAN, Wydawnictwo Naukowe „Semper”, 1997.

Traba, Robert, Katarzyna Woniak and Anna Wolff-Powęska, eds. „Fikcyjna rzeczywistość”. Codzienność, światy przeżywane i pamięć niemieckiej okupacji w Polsce. Warszawa, Berlin: Instytut Studiów Politycznych PAN, Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie, 2016.

d) artykuł w czasopiśmie:

Sikorski, Dariusz Andrzej. “O rzekomej fundacji biskupstwa w Miśni 2 stycznia 968 roku.” Roczniki Historyczne 80 (2014): 31-56.

Wojtacki, Maciej. “Represje administracyjne wobec ‘Przeglądu Wileńskiego’ Ludwika Abramowicza w latach trzydziestych XX wieku. Przyczynek do polityki prasowej obozu pomajowego.” Zapiski Historyczne 81/3 (2016): 129-150.

e) tekst tłumaczony z języka obcego:

Ekdahl, Sven. Grunwald 1410. Studia nad tradycją i źródłami. Translated by Maciej Dorna. Kraków: Wydawnictwo Avalon, 2010.

Arnold, Udo. “Prusy, Czechy i Rzesza – Karol IV a zakon krzyżacki.” Translated by Zenon Hubert Nowak. In Zakon krzyżacki. Z Ziemi Świętej nad Bałtyk, edited by Zenon Hubert Nowak, 181-203. Toruń: Uniwersytet Mikołaja Kopernika, 1996.

f) recenzja:

Cetwiński, Marek. Review of Gall Anonim – poeta i mistrz prozy. Studia nad rytmiką prozy i poezji w okresie antycznym i średniowiecznym, by Tomasz Jasiński. Kwartalnik Historyczny 125/1 (2018): 172-175.

Balcerek, Mariusz. “Sasi w Inflantach. O książce Grzegorza Szymborskiego.” Review of Wyprawa Fryderyka Augusta I do Inflant w latach 1700-1701 w świetle wojny domowej na Litwie, by Grzegorz Szymborski. Zapiski Historyczne 81/3 (2016): 151-165.

g) edycja źródłowa:

Dąbrowski, Jan, Wanda Semkowicz-Zarembina, Krystyna Pieradzka and Bożena Modelska-Strzelecka, eds. Ioannis Dlugossii Annales seu Cronicae incliti Regni Poloniae. Liber 1-2. Varsaviae: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1964.

Piotr z Dusburga. Kronika ziemi pruskiej, edited by Jarosław Wenta and Sławomir Wyszomirski. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 2007.

Lubczyński, Mariusz, ed. “Wykazy posłów sejmowych z lat 1507-1512.” Kwartalnik Historyczny 122/3 (2015): 509-537.

h) praca dyplomowa:

Możdżeń, Julia. “Przedstawianie świata przez dziejopisarzy gdańskich na przełomie XV i XVI wieku.” PhD diss., Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, 2014.

i) artykuł prasowy:

Woyciechowski, Piotr and Antoni Podolski. “Lojalność wobec sojuszników.” Rzeczpospolita, June 12, 1997.

Wejtko, Władysław. “Honor oficera (uwagi dyskusyjne).” Polska Zbrojna, March 28, 1922.

j) zasób internetowy:

Kozioł, Danuta. “Tolkienowie z Gdańska.” Accessed July 1, 2018. http://biskupiagorka.pl/tolkienowie-z-gdanska/

Fordham University. “Internet History Sourcebooks Project.” Accessed July 1, 2018. https://sourcebooks.fordham.edu/index.asp

Medievalists.net. “Digitization and putting back together a 1,200 year old manuscript.” Accessed July 1, 2018. http://www.medievalists.net/2018/06/digitization-and-putting-back-together-a-1200-year-old-manuscript/

W przypadku prac opublikowanych w językach posługujących się alfabetami innymi niż łaciński (np. cyrylicą) należy podać wszystkie dane bibliograficzne transkrybowane na alfabet łaciński.

W bibliografii nie należy zamieszczać źródeł archiwalnych, które nie zostały wydane drukiem.

13. Redakcja zastrzega sobie prawo wstępnej weryfikacji tekstów, po której zostają one przekazywane do recenzji zewnętrznej.

14. Wszystkie teksty publikowane na łamach „Zapisek Historycznych” są poddawane adiustacji i korektom, po czym przekazywane do korekty autorskiej. Autorzy zobowiązują się do niezwłocznego jej wykonania (nie dłużej niż 7 dni).

15. Po opublikowaniu tekstu autor otrzymuje egzemplarz autorski „Zapisek Historycznych”oraz nadbitki w wersji .pdf.

Wydawca:

Towarzystwo Naukowe w Toruniu


© Copyright: Towarzystwo Naukowe w Toruniu.
Projekt strony: Rafał Mikulski
Wykonanie strony: Rafał Mikulski oraz KMT. Usługi dla nauki i edukacji

Partnerzy:

Dotacja: